برای اندوه و دلنگرانیهایش در روزها و شبهای اسفند ۱۳۸۵
به تشویش دل میزدی که چه؟ بخند و ببین امروز هم روزیست بی رویا، بی خواب بی فردا. آرش بیکمان سیصد تیر در تاریکی دارد و خواب کورش را آب میبرد. به دغدغه دل میزدی که چند؟ بخند و ببین دست روی دست گذاشتهاند و آب آسیاب دشمن بیرون گود سرریز میکند.
